Sahte ışıklı şehir, fazla yaktın canımı.
Bir asalak olupta, emdin cümle kanımı.
Her seferinde deştin, o sancılı yanımı.
Gözyaşım ırmak olup, yıkıyor yanağımı.
Hatıralar ruhumda, bitmeyen azap gibi,
Gördüğüm hep pembe düş, güzel bir serap gibi,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta