Şehrin gözlerinde yıldızlar yanar,
Bir nefeslik canı vardır,
Şehir boğuldu,boğulacak.
Bacalardan çıkan duman
Karanlık bir geleceği sunarken
Sana gel diyemem!
Çöp tenekesine benzemişken hayat,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
