Taş toprağı altın şehir
Babayi bizden ayırdı
Yaşamı eyledi zehir
Hastayı gözden ayırdı
Temel tumaz oldu taşi
Hep kötüye gitti işi
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Ayırdı ki hemde ne ayırma,,ne örf kaldı ne kültür,,Avrupa desen değil,,Anadolu desen değil,,Bir gariplik var ortada,,Komşuyu tanımaz,kapısını çalmaz olduk,,neymiş büyük şehirdeymişiz,,insan her yerde insan degil mi?Kutlarım canım kardeşim..Yüreğine saglık..Sevgilerimle.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta