Tavşanlar küsmüşler çoktan dağlara,
Dağlar insana…insanlar habersiz.
insan çağının tutsağıdır çaresiz...
Dağların gölgesinde büyür en gizemli şehirler,
Şehirler şekillenir ışığında insanın.
İnsan var vakitsiz, insan yok şehirsiz...
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta