Tavşanlar küsmüşler çoktan dağlara,
Dağlar insana…insanlar habersiz.
insan çağının tutsağıdır çaresiz...
Dağların gölgesinde büyür en gizemli şehirler,
Şehirler şekillenir ışığında insanın.
İnsan var vakitsiz, insan yok şehirsiz...
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta