Heybetli şehrin boynu bükük yüreğiyim ben
Ya da ben şehir, şehir bendeki boynu bükük bir yürek
Kimine göre toprak kokarın gök ağlayınca omuzlarımda
Bana göre kokum ağacınkisidir
ve yasaktır konuşmak bana hissettiklerimden başka
Dilimde ise hep acıyan kemikler beslerim kelimelerle
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




içinden geçilen bir beraberlik belki
güzeldi tebriklerimle...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta