Yine bir derin karanlık çukurda kalktım şafakta
İki dilim ekmek, birazcık hoşaf vardı tabakta
Son kurşunum kaldı şehadet yolumuzda tüfekte
Yetmezdi ölüm korkusu bu imanımı söndürmeye.
Mehmet'ti artık benliğim, unuttum gerçek ismimi
Duramazdım gülleler paramparça etse de cismimi
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta