Yorulduk faydasız, garip şeylerden
Bitmeyen içi boş vesveselerden
Murat neyse gerçek olacak bir gün
Dert sırat köprüsü, geçmek ne mümkün
İnsan ben diyor rol çalıyor O’ndan
Bir şimşek çakınca siner korkudan
Doyumsuz bir beden rızık bekliyor
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta