Kurudu gözlerimin, çağlayan pınarları
Beynimde patlayanlar, sanki ses bombaları
Ortalık viran olmuş, toz toprağa karışmış
İçin için ağlıyor Ah...Şehit Anaları.
Ne hayalleri vardı, şimdi mazide kaldı
Körpecik bedenleri, kara topraklar sardı
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




ortak duygularımızı ne güzel dile getirmişsiniz değerli üstad
Usta şair. Yazmış oldugunuz bu dıygusal şiirinizle ustalığınızı bir kez daha gösterdiniz. İçimizin kan ağladığı şu günlerde böyle bir şiir yazmış olmanız gözlerimi yaşarttı.elinize gönlünüze sağlık.sizi tam puanla kutluyorum
SÖZLERİN TAMDA BİTTİĞİ YERDEYİZ TAM PUANLA SEVGİLER ÜSTADIM
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta