Bir yürek yangınından, arta kalan küle bak,
Tomurcuktu, kokardı; yazık, solmuş, güle bak,
Mehtâbın savurduğu, siyah, ince tüle bak,
Seherde içli içli şakıyan bülbüle bak...
Perde perde yükselen sesi arşa eriyor,
Bu ses; kırık kalplere, huşû, rahmet seriyor.
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
