Şehadetin Mührü Çanakkale

Gökleri yırtarak geldi gemiler
Topların sesinden titrer yer gökler
Siperde bekliyor aslan yürekler
Kıyamet günüdür, şahit Çanakkale.

Denizde kükredi çelikten devler
Ateşler kusuyor devasa evler
Bozkırın yiğidi vatanı bekler
Yedi düvel geldi, dar Çanakkale.

Bir pehlivan kalktı koca gülleyle
Devirdi zırhlıyı tek bir hamleyle
Sarsıldı yeryüzü dilsiz cümleyle
İmanın bendidir şimdi Çanakkale.

Al kana boyandı Seddülbahir’i
Geriye dönmedi gidenin biri
Toprağın koynunda her nefer diri
Şehadet şerbeti, har Çanakkale.

Conkbayırı tozla, dumanla doldu
Mehmet’in süngüsü düşmanı buldu
Karanlık ufuklar nur ile doldu
Tarihin yazdığı sız Çanakkale.

On beşli fidanlar düştü toprağa
Canını verdiler alca bayrağa
Işıklar saçıldı sönmez şafağa
Cennetin kapısı, mülk Çanakkale.

Mermiyle çarpışır bir avuç beden
Vazgeçmez sancağı teslim etmeden
Güneşler doğuyor gün batımadan
Geçilmez bir kale, hür Çanakkale.

Atamın emriyle coştu bu millet
Yıkıldı o gece zincir ve zillet
Dünyaya ders oldu eşsiz bir ibret
İstiklal mührüdür, şan Çanakkale.

Sular durulsa da dinmez bu acı
Şehidim başımın altıncı tacı
Vatanın kalbinde derin bir sancı
Ebedi zaferin adı Çanakkale.