Vahşet ki ruhuma uygarlık diye nakış nakış işlendi
Yangın var alevleri bedenimde yükseldi
İmdat imdat! feryadım karanlığa sindi
Karanlıktaki feryadıma sisler perdelendi.
Mabedimin üstüne çöreklenmiş zalim küffar
Mabedler ki dinin temeli onuda lüks müze yaptılar
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta