Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
O sman Akçay üstâdın mahlası Seğmenoğlu
S evdiği dostuna da diyorlar Türkmenoğlu
M ühim olan insanlık, hepimiz ademoğlu
A macımız insanlar olsun her zaman mutlu
N e güzeldir olunsa gelecekten umutlu
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta