Ne var geceden korkacak? bir dilek tut ve uyu.
Ben artık uzakların bilgisiz sefiriyim,
Feylesof amaların nefsinin kafiriyim.
Kulağımda uğultu yılların çığlığı var,
Yaprak yaprak dökülen benliğimde intihar,
Nehirlerim kurudu yüreğimde kerbela,
Ve öldü bir kazada bonkör tanrı kibela.
Dünya bir tahta atın toynağında koşuyor,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




DEĞERLİ ÖMER ABİDEN BİR TAŞLAMA DAHA DĞERLERİ KADAR GÜZEL DİĞERLERİ KADAR MANALI. TEŞEKKÜRLER YAZAN KALEMİNE.
Canım Kardeşim imdiye kadar okuduğum şiirlerinden farklı bi,r türde ama çok başarılı olmuş. Bir haylı sitem dolu. 10 üzerinden on . Herşey gönlüne göre şekillensin.
Selam ve sevgilerimle
Seyfeddin Karahocagil
ikili uyaklarla oluşmuş çok güzel bir hayat şiiri okudum . yüreğinize sağlık tam panımla kutluyorum sevgili dostum...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta