Dünya sefil ve mağrur.
Sunuyor her türlü rezilliği,
Altın varaklı tepsiyle.
Bir kene gibi emiyor kanımzı.
Besleniyor daima kaostan,
Kan ve gözyaşı temel gıdası.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta