Sefaletin İzlerinde Çocukluk
Her gün yaşanıp giderdi hayat
Bazen biz çekerdik, bazen de at
Bahçeli evimiz ak, boyalı tek kat
Geniş, sıcak, huzurlu ve rahat
Bizimkiler fukaralığını severler
Zenginliği bilmeyen kimseler
Ne kitap olur, ne yazacak defter
Para yok! Olsa harcanacak yer
Yükümüz ağırdı kasveti vardı
Derede sular büklüm büklüm
Bir elimde sade yufka dürüm
İçinde yeşil soğan iki büklüm
Ders biter top oynadık o vakitler
Ayakkabımız yoktu, kafada bitler
Mahallede durmazdı başı boş itler
Geçenlerin ömrünü yedi o gel gitler
Mevsimle eskidi ayağımda kundura
Eskimese kelik olur, teskir zamanla
Büyüdü bizimle, harçlık, kumbara
İnsanlık, başka yoktu hiç numara!
Eylül sancısı gelir bacayı sarar
Kışlık yoktur, pul para ne arar
Rüzgar yeleni alır her yöne tarar
Fakirsen adamlık kim, neye yarar
Bildirmez lisanı, dini, geldiği anda
Fakirlik, yaşanmaz acıdır hayatta
Açlık yok oluştur, kahroluştur, yıkar
İbarettir ona, adam gibi anlayana
Acıkmışlığın ötesine geçen mide
Guruldamaya başlarsa iki de bir de
Sefillik doğar mı bereketin içinde
Yedirmez insana aşı, rızkından öte
Sınavın çocukken başladığı hayatlara
Kayıt Tarihi : 27.2.2021 17:55:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hepimizin can kırıklarıyla dolu çocukluğuna
Kutlarım Sayın Duru
.
.
Yüreğiniz var olsun Ömer hocam.
Gönül kaleminiz susmasın.
Selâm ve saygılarımla
Ama kadir kıymet bilir olanla yetinmeyi bilir mutlu olurduk
Fakirlik fukaralık da olsa yinede özlüyoruz cocukluğumuzu
Kalemine zeval gelmesin Ömer bey kardeşim
Anılara döndürdun bizi
Saygılarımla
TÜM YORUMLAR (12)