Mehtâb-ı hazîn âleme çekmişdi örtüsünü
Nâlân bir âşık; sâmit nidâlar döküyordu
Seyr-i sefâin misâli usûlca ve hazîn
Bî-nihâye seyredip kasvetle iç çekiyordu
Yâren müphem edâlar ile sükût etdikçe
Âşık, eyyâm-ı medîde sabrediyordu
Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Devamını Oku
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta