4 Ağustos 1999 - Eskişehir
İncitilmiş yüreğimin bedenimde olmadığını hissediyorum.
Nasıl çıkarım böyle amansız kıştan
İnsan kalbi olmadan nasıl yaşar bu soğukta
Yalnızlığımı herkesten gizlerim
Belki ruhum biraz olsun dinlenir
Ama bilirim bu kış biter yine yaz gelir
O zaman göğsüme sedeften bir çiçek işlerim.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta