Yağmur yağarken,damlaları sayardık,
Her damlasına,bin hayal kurardık.
Yağmur altında ıslanırdık,
İliklerimize kadar sırılsıklam.
Küçük küçük göletlerimiz olurdu,
Yağmur yağarken buluşmuştuk
Senin şemsiyende göz göze
Şemsiyenin altında
Dizlerimiz ıslandı ıslanacak
Yağmur düşüyordu bastığımız yere
Yalnız bıraktığın o günlerimde
söküp atarcasına
Kalbinin en derinliklerinden,
Gecenin bir yarısında yerinden kayarak,
Yok olmaya mahkum ettin.
Hayallerim yetim kaldı günlerdir
Kırağı vurmuş çiçekler gibiyim
Düşüncelerim acılı
Ümitlerim kabus
Yıldız olup kaymaktı sana
Nefes alıp verebiliyorsak
Duygularımızı kağıda dökebiliyorsak
Yazıalrı okuyup öğrenebiliyorsak
Omanlarımıza borçluyuz
Dünyamız temizse
Çarşaf gibidir,
Uçsuz bucaksız denizler.
Bir lekeyi andırır,
Rengerenk martılar.
Her biri ayrı bir gemi kovalar
Şehirler korkulacak haldeyse
Caddeler,eller kana bulanıyorsa
Küçükler büyüyünü saymıyorsa
Herkes kendi derdine düşmüşse
Köye özlem duyuluyorsa
Ay pırıltısı gözlerinde
Koskocaman yüreğinde
O narin ellerinde
verdiğim çiçekler solmasın
Başak saçlarında
Sefiller gibiyim
Koruyamıyorum kendimi
Perişanım şimdi
Annemden ayrılalı
Susuz kaldım yolarda
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!