Ne mertinde gördüm ne namertte var
Ne dört kitap yazar ne bir çeken var
Gönülde yaktığın atesten bil yar.
Aşka canla yanmış mecnun isyankar.
Gönlümün heranı ölüm ötesi.
Ömrünce kara gün gönlüne dolmuş
Ak gün görmemiş bir kaderzedeyim
En ak yazgısı bir kara baht olmuş
Ak baht bilmemiş bir kaderzedeyim
Çektiği çileyi dünya almamış
İnsan birisine gönül verdi mi
Bir ömür yaşanır o bir sevgili
İnsan gönüle bir sevda serdi mi
Bir ömür yaşanır o bir sevgili
Geceleri gözde uykular yitiş
Ellerin yari değil benim yarim olursan.
Hiçbir zaman ağlatmam hep güldürürüm seni.
Aldığın her nefeste bir tek beni solursan.
Hiçbir zaman öldürmem hep yaşatırım seni.
Dünya ahiret seni başıma taç yaparım.
Kimi erken kimi geç onu solur.
Öyle yer ki giden dönmez bir daha.
Gün gelip mutlaka kul giden olur.
Öyle han ki varan gelmez bir daha.
Kimi yuva kurar bir huri ile.
Bundan sonra seni kırk yılda anmam.
Senin için artık kor gibi yanmam.
Bin yemin etsende birine kanmam.
Sildim seni benden bir daha yazmam.
Bin bir kalbim olsa birini vermem.
Baştan art niyeti silip de gitmek
Kardeşlik hoş görü dolu hidayet
İlimsel şeyleri bilip de gitmek
Sevgi saygı şefkat dolu hidayet
İlahi aşktan kor misali yanmak
Orta çağdan ilham alarak yazdım
İnsanI yakıp ta yıkıverenmiş
Kara yazgı bahta çıkıverenmiş
Kul hayvana kurşun sıkıverenmiş
Bu müslüman değil putperest imiş
Ben seni seveyim sende sev beni
Bizde estikçe bu ayrılık yeli
Unutmak sarmasın benimle seni
Bizde estikçe bu ayrılık yeli
Ben sana yanayım sende bana yan
Duydum seneler silmiş.
Yüreğinden derdimi.
Derdin ile gezdiğim.
Yanarım o günlere.
Yıllar önce seninle.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!