Sedat Hünker Şiirleri - Şair Sedat Hünker

Münasip diye denke der
Müracat diye danışmaya der
Şahsiyet diye kişiye der
Vesait diye dolmuşa der
Takat diye dermana der
Hasat diye biçmeye der

Maşraba diye tasa der
Tacir diye satıcıya der
Taksim diye paya der
Tertipli diye düzenliye der
Meyil diye eğime der
Zarif diye narine der

Azar diye terslemeye der
Tınlamak diye söz dinlemeye der
Nezle diye burun akıntısına der
Buğu diye pusa neme der
Afallamak diye bocalamaya der
Yaş diye çocuğa der

Mana diye anlama der
Verim diye kazanca der
Hırçın diye öfkeliye der
Zıpır diye yerinde duramayan der
Meram diye istemeye der
Pölüm pörçük diye paramparçaya der

İkrah diye nefrete der
Melun diye acımasıza der
Tomar diye desteye der
Onarmak diye tamir etmeye yapmaya der
İntizam diye titizlikle yapılana der
Tuhaf diye garipliğe der

Hakan diye lidere der
Kalleş diye alçaga der
Benek diye çile bene benzeri şeye der
Nasip diye kısmete der
Müessil diye sorumluya der
Şirret diye cirkefe der

Kırcıllı diye alacalıya der
Muzur diye fenaya der
Mızmız diye sulu gözlüye der
Tantana diye yaygaraya der
Köstek diye tümseğe der
Azap diye acıya der

Argoda kullanilan bazı sözcüklere ve turetildigi sözcüklere
Öztürkler ne der
Tibine diye tipine der
Götür diye bir şeyi vere der
Kayış diye kemere der
Urlavci diye hırsıza der

Öztürkler neye ne der
Tarık diye lazıma der
Mine diye bir yere çıkışa der
Hıncal diye kılıca der
Aylan diye tura der
Müneccim diye veliye der

Irgat diye işçiye der
Paytar diye hayvan alıp satana der
Porsuk diye havası inik şeye der
Gırtlak diye boğaza der
Sumduk diye miskine der
Etap diye alana der