Gece, karanlığa bir bahçe
Kılmayanda kendini
Kürk mantolu geçenler
Ellerinde çölüyle kum olmakların
Doluşsun ayağıma
Ve bunu başka bir gündüz
Yak ve yık
Tüm yapıtaşlarını
Taşla tüm yapıları
Sök ve at
Bedenindeki yakıları
Atomaltlarına dek parçaları
I. Nâbehengam bir dudak anlamında şimdi
Öpüyor bedenimi
Kanlı bedeninin indi
Kimdi? Yazık ki benden değil!
Ben idi
Rehavetin rayihasına kapılan
Mutlu olmak hakkın ey zehir
Boyadın kızıla gözümdeki camı
Tutmadın lanet olsun elimi
Lanet olası sen şehir
Tardettin ard arda
Yakın dilediğim serencâmı
Beklentisiz de olabilirmiş bekleyiş
40 yaşında
Celladına gülümseyen şair
Böyle demiş!
Ama hayir
Müştak değildin o türden
Bir adı da artık onun
Eylem oldu
Şifa taşıdı görevlere paslı elleriyle
Kıyam çağdaş bir kavram oldu
Vandal yüreği, lanetbaz diliyle
Değsin diye buza el
Tul’u etti tulûatı
Silüetimde
İzale oldu etim
İzole öldü nem varsa
Islak yüreğimde, ziynetim
Zihnimdeki tekfur?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!