Güneş miydi, saçlarına gölge düşüren,
Yoksa ay mı söz vermişti, parlatmak için her teli?
Saçından bir tel düşse, toprak özür dilerdi,
Seni alacağı günün yaklaştığını bildiği için.
Sense hâlâ gülerdin, her sabah kahvaltısında,
Onca acının biriktiği o yorgun gözlerle.
Yüzünü unutacak oluyorum bazen,
Cebeci köprüsünün üstü
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek
Devamını Oku
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta