Güneş miydi, saçlarına gölge düşüren,
Yoksa ay mı söz vermişti, parlatmak için her teli?
Saçından bir tel düşse, toprak özür dilerdi,
Seni alacağı günün yaklaştığını bildiği için.
Sense hâlâ gülerdin, her sabah kahvaltısında,
Onca acının biriktiği o yorgun gözlerle.
Yüzünü unutacak oluyorum bazen,
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta