“Yaşamıyorsun! ”
Aşkımla her sabah, sulardım seni
Solmayan bir çiçek, güldün içimde!
Kalbimi kahredip, yıktın ya beni
“Nasıl olsa yaşatmadın! ”
Böyle aşkı, zor bulursun
Gel sevdamı karalama!
Sevmiyorsan ne olursun
“Ruhun huzura ersin diyerek! ”
Sensiz hatıralar, yaktı kalbimi
Kahroldu yüreğim, kötü biçimde!
“ Görürsün sen !”
Hayatını bir mum gibi
Söndürmeden bırakmam ben !
Dağıtıp da bir kum gibi
Öldürmeden bırakmam ben !
" Fazla naz, aşık usandırdı işte ! "
Karşıma çıktığında
Demiştim bu kız harbi !
Kavurup yaktığında
Öldürür bu naz kalbi !
" Eyy azgın nefis !
Kapıl bence biraz derde
Öleceğin günü düşün !
İnecek o gözden perde
Göreceğin günü düşün !
“ Kaçınılmaz bir sondur hepimiz için !
Ama sevinç, ama dertle
Yaşasak da böyle her gün !
Göçeceğiz bak elbette
Öleceğiz biz de bir gün !
“ Söyle var mı kurtuluş !
Her gün biraz açsak da
Solacağız hepimiz !
Bir gün toprak altında
Olacağız hepimiz !
“ Sevgisiyle saygısıyla !”
Sevgi olsun dilde lisan
Saygın insan seviyorum !
Ayakları yere basan
Olgun insan seviyorum !
“Ankara ülkemin, sen gönlümün başkentisin! ”
Hasretinle doldu bak
Gözüm yine yaş kenti!
Gir gönlüme sızıp ak
Ol kalbimin başkenti!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!