İnsanlığa olan inancımı kaybettim
Bir kibrit çöpü gibi söndü Hayata olan sevgim
Bitmek üzere hakikate ve fazilete olan saygım
Bir bir koptu sağlam sandığım Gönül bağlarım
Yıllar yılı gönül verdiğim doğrular
Ansızın zulmeteye başladı bana
Hak bildiğim yolların sonu
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta