Beyaz bulutların üzerindeki adam,
Senin adın seçilmiş...
Çürümüş yaprakların altındaki bana, hep gam.
Benim yazım, karayla çizilmiş.
Ben taşırım, zifir, katran, kara bulutları yolla.
Senin ömrün, kahırdan elenmiş.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
