Dert bağımlısı oldu artık bu yürek
Yaşayamaz oldu gamsız,kedersiz
Soluyamaz oldu hüzünden başka hava
İçemez oldu gözyaşından başka su
Hep kendimle oturdum bu zengin soframa
Zaten sen gelseydin
Kalmayacaktı ne hüznüm,ne gözyaşım,ne gamım,kederim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta