Seceresinde acılarını saklamış bir neslin devamı gibidir aşktan beklediğimiz her cümle. Dünün mutluluğunu çabuk unutur, yarını gelmeyecekmiş gibi bekleriz. Geçmiş, bir iz gibidir, gözlerden yanaklara ulaşan tuzlu bir dere gibi dolanır tenin üzerinde. Ten anlamsız bir döngüdedir, geceden gündüze, gündüzden geceye devreder kendini. Ne aradığını bilir, ne de kaybettiğinden haberdardır. Oysa yaşananların toplamıdır olanlar, olmayanlar ve olması beklenenler.
Haliç'te bir vapuru vurdular dört kişi
Demirlemişti eli kolu bağlıydı ağlıyordu
Dört bıçak çekip vurdular dört kişi
Yemyeşil bir ay gökte dağılıyordu
Deli cafer ismail tayfur ve şaşı
Devamını Oku
Demirlemişti eli kolu bağlıydı ağlıyordu
Dört bıçak çekip vurdular dört kişi
Yemyeşil bir ay gökte dağılıyordu
Deli cafer ismail tayfur ve şaşı




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta