Şeceresini yapıyordum gönül evimde biriktirdiklerimin.
Biri şuursuzca uyardı beni...!
Birçok gereksiz şey biriktirmişsin dedi farkına varmadan, gönlün çöp evine dönmüş
Ne diyor dedim bu densiz, yüksek sesle
Yüzüme baka kaldı öylece, kararlı bir tavırla çekti aldı kalemi defteri elimden
Sonra mavi bir kelebek çizdi, gönül sayfama masmavi
Tam elinden alıp sarılacaktım biriktirdiklerime sevgi ve muhabbetle
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta