Seccadeler vardır evlerde, yepyeni…
Sadece bazı misafierlere hoşgeldin der.
Pırılpırıldır onlar ama mutsuz…
Boşboş oturmaktan canları sıkılmıştır.
Asık suratlıdır onlar ve de üzgün.
Seccadeler vardır, eskimiş yorgun…
Hayatları boyunca ezilmiş, bitap…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta