umutsuzluğa yürüdüğüm en karanlık gecenin sabahında çıktın karşıma,
sensizlikten ölmeme ramak kala doğdun üzerime,
zifiriliğimi aydıtlattın gözlerinin cennet ışıltısıyla,
bedenimi ısıttın teninin o buğday sarılığıyla..
acılardan sıyırıp getirdim kendimi sana,
umutsuz ve yitik sevdalardan koparak..
Cebeci köprüsünün üstü
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek
Devamını Oku
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta