Bulmadan kaybetmedim,
Onun için koymaz, bu çekip gitmelerin…
Karanlığı bilmeden, mehtabı tanımadım.
Aydınlık yüzünde, varsa çekincelerim…
Karanlığıma aydınlık doğmadı,
Sen ol istedim.
Düşlerimi hayra yordum,
Seninle süsledim.
Kurudu hayal ufkum,
Ümidinle besledim.
Başımı yastığa koyarken,
Gecenin sessizliğinde, özledim!
Kapanmadan gözlerim,
Sevginin yorgunluğunda,
Ben hep seni düşledim…
Hayatıma doğan güneş gibisin.
Batarken karanlığa terk eden.
Doyumsuz bir rüyasın,
Gözümü açınca çekip giden.
Ondandır yağan yağmurla,
Gök kuşağı gibi görünmelerin.
Bir varsın bir yok, gönül ufkumda.
Boşuna değil ağlarken, sebepsiz gülüşlerim…
Necmettin ÖZGÜRSOY
19.03.2012
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta