Ayrıldı nazlı yar benden sebepsiz,
Kaldım bir başıma,şimdi çaresiz.
Geçmiyor günlerim,artık çilesiz,
Yaşıyorum sanki,şimdi hedefsiz.
Akşam oldu yine,çöktü karanlık,
Belimi büküyor,yaman ayrılık.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta