Yoruldum takatim kalmadı yürümeye
Yaprak döküyorum mevsimsiz
Her gelen bir yara açtı gönlümde
Heba ettim ömrümü sebepsiz.
Deneme tahtasına döndü yüreğim
Artık yaprak kalmadı dökeyim
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta