''Siz ne gördünüz ki! Bizim zamanımızda... '' diyordu hep derdimi açtığım o hafif ıslak biraz da yılların bıraktığı izlerle süslenmiş o yüzler.
Belki onun gibi yaşamadım, belki de onların gibi hasret duymadım ben akşamın sabahına.
Ama hep bekledim.
Hani dudaklarındam dökülmeden derdimi gözlerimden okuyacak, beni daha fazla yormadan usulca gelip bütün dünyamı güzelleştirecek o şefkatli eli.
Bekledim, Bekledim!
Aşk dediler.
Sevgi dediler.
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta