Sebebimsin.
Yer ile yeksan olmuşum zamansız hasretinden
Soğuğu bol kömür kokulu akşamlarda donar ezgiler dudaklarda
Gurbetin nasır tutmuş elleri dolaşır şehrin her bir ücra yerini.
Karanlığına katran karışmış geceler tükenir takvim yapraklarından.
Ve alıp başımı gidesim gelir bir ara;
Haydarpaşa Garı’ndan kalkan köhne bir trenin peşi sıra.
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
