Yokluğun, lal bir çığlıktır, anlatılmaz
Yaşamın ikilemlerinden tecelli eden bir asi
Olmadık sığ zamanların aşk sözcükleridir
Çocukların ezberlediği bir destani nutuktur
Kutsal sözcüklerin cevvalidir öpülen kitabelerden
Yokluğun, efsunkar bir mitolojide esrarlı bir varlıktır
Adına asırlar süren bir cenktir
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta