Ve yokluğunda yokluğuna sevdalandım.
Kara bir hüznün ortasında
Hazin bir öyküye çalarken yalnızlığım,
Aslında hiçbir insanın yalnız olmadığını anladım.
Bir sebebi vardı yokluğunun.
Gece neden karanlıksa,
Gündüz neden aydınlıksa,
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta