Ve yokluğunda yokluğuna sevdalandım.
Kara bir hüznün ortasında
Hazin bir öyküye çalarken yalnızlığım,
Aslında hiçbir insanın yalnız olmadığını anladım.
Bir sebebi vardı yokluğunun.
Gece neden karanlıksa,
Gündüz neden aydınlıksa,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta