bir ev resmi çizerken herkes masumdur
bunu yaşamak öğretir
kalemin kurşunu, silginin silmeyeni
bir imlâ hatası gibi durur kâğıtta kuşlar
niçin bütün iyi ressamlar biraz kör
niçin çağıldayan bir kalpte iner bütün duraklar?
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta