Bu köhne dünya'mdan, çekip’te gittin,
Benim bu halime, sen sebep oldun
Olur, olmazlara, kul köle ettin
Benim bu halime sen sebep oldun.
Umutla bekledim, belki dönersin
Sarıp sarmalayıp, tene sinersin
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta