çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
şiirinizden sonra bunları yazdırdı deli aklım bana ...
yangında ilk kurtarılacakları ahşap dolaplara sıkıştırıp itfaiyecilerle yatıyorum inadına,
inadına soyunuyorum tanrının karşısında tüm elmalar zehirli belki ısırtırım diye,
İstanbul u en çok gece seviyorum,
kendimi doğururken kendi ellerimle
iki silik çığlık
iki kanlı katil oluyorum yaşımın hürmetine,
zihnimin laboratuvar yanında yeniden ayrıştırıyorum kadınlığımın kanı bozuk soyunu
bir tuhaf raslaşmadan bir kırmızı cumartesinden dem vuruyorum aklımın ritüel fırtınasına
erguvanlar
hangi kıyıya yakışır ki İstanbul dan başka
ben İstanbul u içime boşaltıyorum
ve inzal ...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta