Sebati Manav Şiirleri - Şair Sebati Manav

Yağmur gözlüm tutuver!
Süzülmesin yanaklarına inci tanelerin
Dayanamam ağlamana siliver hadi
Yanındayım, bırakmayacağım seni
Vedalar ayrılıklar artık olmayacak

Ne kadar zaman geçti bilmiyorum
Limanda mendirekteyim
Gözlerim kaybolduğun ufuklara kilitli
Seni beklemekten yoruldum
Ey acımasız gemi aldın elimden yârimi

Farkında bile olmadığımız,
Bozuk para gibi harcadığımız,
Değerini kaybedince anladığımız,
Paha biçilmez mücevherdir! Zaman

Bedava verildiği için kıymeti bilinmez,

Söndürmeye gücümün yetmediği,
Baş ucumda eriyip giden bir mum gibidir, zaman
Söndürmeye gücüm yettiğinde,
Baş ucuma ölüm meleğinin geldiği andır, zaman

Sebati Manav 07 Aralık 2025

Bir saatin rakkası gibi, zaman
Sallanıyor, tepemizde
Sağa sola her gidip gelmesinde
Bir anı koparıyor, bizden
Eziyor ruhumuzu, çarkının dişlerinde
Var olduğundan beridir, zaman

Bir gün gelir sende solarsın
Bu güzellik hep böyle kalır sanma
Yüzün kırışıp ışıltın sönse bile
Benim sevgim sana hep aynı
Gösteremez hiçbir ayna sana kendini
Benim seni gördüğüm gibi

Ben sende tutuklu kaldım
Ya kır gönlünün kapılarını
Ya da anahtarını ver
Yusuf’un atıldığı gibi
Zindanlardayım şimdi

Ölüm bir nefes kadar yakın insana
Hayat bir nefes kadar uzak anlasana
Her var oluşun hikmeti zıttıyla kaim olur.
Görebilene kâinat bu örneklerle doludur.

Zıtlıklar dünyası bu dünya
Beyaz siyahsız olmaz mı?
İlla sevincin yanında üzüntümü olmalı
Dalında her renkten açan çiçekler
Neden solmalı öyle kalsalar olmaz mı?
Neden yaşamaz çoğu sevgiler

Sana değil;
Döktüğüm gözyaşı kaderimedir
Heyhat elden ne gelir,
Bu ilahi cilvedir