Genelgeçer olmayan bir hayat…
Bihuşluğuma içten gülerdi ay
Nasıl hoşuma giderdi
Saklayamadım velev ki
İstemedim say
Ele veriyor gözümün içindeki
İlk dördün, ilk evren o keskin açı
Hallacı Mansur’u anladığım yaşta
haşa ama cennet benim
Bir kahkaha atsam
Berlin duvarını bu çağda
yeniden deviririm
Tüm bunlara rağmen sevgilim
Bankta bizim mahallenin pis kedisi
gel pisi pisi
Nefsime engel olamadım
yıkarım sonra elimi
Epey de muhabbeti sardı laf lafı açtı
Yeter bırak yakamı iyice de yapıştı
Şiirine hürmet etmeyecekse
feryat figan edip âlemi velveleye verme
Ettiğin seninse çektiğinden kime ne ?
Mazluma edeceksen eğer eziyet
feragat edeceksin merhametinden
Al takkeni önüne düşün
Sevilen sevenin elinde çiçek açarmış
Bahçen ise bana can veren
ab-ı hayatmış
İçimde evren kadar büyümüş
çoğalmış hatrın
Çek desen çekilmez miydi kahrın?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!