Ruhuma dökülmüş, bir kalıpsa bedenim.
Ben tutsak,ben sürgün, ben bir köleyim..
Aczime şahitse, şu direksiz göklerin.
Ben ümit ,ben mefza,ben bir abir-i sebilim.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Anlamlı ve güzel bir şiir. Beğeniyle okudum. Özellikle de final dörtlüğe bayıldım.
Kutluyorum kaleminizi ve yüreğinizi Ümit Bey.
Selam ve saygılarımla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta