Bu fani dünyada öksüz kalmazdım,
Geriyor bu sazın telleri beni.
Aşkın deryasından nebze almazdım,
Zoruyor bu sazın telleri beni.
Güneşim batıyor akşamım olmuş,
Ömrüm bir hayale, hayale dalmış,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Hocam, sazının telleri hiç susmasın, tebrikler selamlar..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta