Sazımın Teli Sızlar

Sazımın teli sızlar Nihal geçince,
Mızrap düşer elden, sözler kesilir.
Hangi dağın ardı bu hasret,
Hangi nehrin suyu kandırır?

Dedim: "Sen bir hayal, ben bir divane"
Güldü: "Hayal değil, hakikatim ben.
Varlığın gölgesi, yokluğun sesi,
Aşkın dilinde söylenen şiirim ben."

Alıp götürdü beni kendinden öte,
Bir vaha serdi çölün ortasına.
Dudaklarında kavruldu gönlüm,
İndi aklımın dağlarından aşağıya.