Gecelerin soğuk ıssızlığında başladı kendimi yalnız hissetmem,
Bir yalnızlık ki anlatılır gibi değil.
Yıldızlar selamı kesti önce,
Ay bile sırtını çevirdi.
Zaten başka da kimsem yoktu o aralar,
Yüreğimdeki sızıyı saymazsak.
Gündüzleri neşeliydim halbuki,
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta