Su gibi zamanlarla çırpınıp dururken nicemiz,
Pusuda bekleyen bir fırtına kadar sessiz, tetikte..!
Dağlar gibi sakinliğe çektiğimiz yüklü hasretlerim_izle...
Harman olmuş ruhlarımız, yorgun bedenlerimiz_de!
Gözler yeni doğan günü, gönüller sıradan ümitleri arar...
Kayıp değildir hiçbir şey, haya-tın yani; hayatımız kadar..!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta