01/05/2001 Hakkari/Şemdinli
Gecenin soylu karanlığında ve destansı yalnızlığında can bulur yıldız
Aniden ıslak ve ıpıslak
Mezarları başında anılan cırcır böceklerinin ışıltısı kadar bariz seyre durur dünyayı
Ürkek bir menekşe dalıp giderken aşkıyla gökyüzüne uyanıverir suya düşen gözyaşlarının toz kokulu sessizliğiyle
Can almanın mecburiyeti ve eziyetiyle dişi bir leopar yatmakta yaşlı meşe ağacının en harbi dalında
Azrail pusu kurmuş vaziyette karanlık yüzünü aydınlatıyor yıldızların ışıklarıyla
Yorgun lâkin kararlı
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta